Released

Leaving Mandela Park

Saskia Vredeveld
Intro

een documentaire film van Saskia Vredeveld

In coproductie met Zeppers Film & TV, IKON en Lichtpunt
met steun van het VAF, NFF, coBo-fonds en thuiskopiefonds

Mini-foto voor intro: 
Info

Een film van Saskia Vredeveld, met steun van het VAF, CoBo-fonds, Nederlands Fonds voor de Film, Thuiskopiefonds in coproductie met IKON, Lichtpunt, Zeppers Film & TV

LEAVING MANDELA PARK is een documentaire over kinderen in de townships van Zuid-Afrika met een bijzondere drive om te ontsnappen uit hun grauwe werkelijkheid. De kinderdromen staan niet op zichzelf; ze vormen een metafoor voor de hoopvolle toekomst van een generatie die zichzelf uit een moeras van armoede en geweld probeert te trekken.

Leaving Mandela Park is een caleidoscopische documentaire over kinderdromen in de townships van Kaapstad, Zuid-Afrika. Het vertelt het verhaal van vijf kinderen met een bijzondere drive om te ontsnappen uit hun grauwe werkelijkheid.

Guava is acht jaar als hij zijn ouderlijk huis verlaat omdat hij in zijn dorp geen toekomst ziet. Iemand ontdekt zijn zangtalent en nu treedt hij op en verkoopt zijn CD’s op straat aan het publiek.
Cynthia woont in een buurt waar gangs elkaar beschieten. Zij speelt saxofoon en zo probeert ze zich af te sluiten van de verleidingen van de straat.
Pinky studeert hard om haar droom -een huis van steen- te verwezenlijken en zij danst klassiek ballet om het leven lichter te maken. Muziek en dans blijken voor deze kinderen het middel om te overleven.

Hun dromen staan niet op zichzelf. Ze vormen een metafoor voor de hoopvolle toekomst van een generatie die zichzelf uit een moeras van armoede en geweld probeert te trekken. Leaving Mandela Park laat de wonderbaarlijke veerkracht en levenslust zien van deze kinderen.

Credits

MET SIBUSISO 'PINKY' SIBINDI, 'GUAVA' ASAVELA MDLUNGU, SISEKO GQALAQHA, CYNTHIA DAMON, SIZWE MRABALALA

SCENARIO & REGIE SASKIA VREDEVELD

CAMERA & LICHT MELLE VAN ESSEN
GELUID FRENK VAN DER STERRE
ORIGINELE MUZIEK  HANS HELEWAUT
SOUND MIX YVES DEMEY
COMMISSIONING EDITORS MARGJE DE KONING, WIM VAN ROMPAEY
PRODUCENT ZEPPERS FILM FRANK VAN DEN ENGEL

Press

RECENSIE PAROOL

Er komt zo veel slecht nieuws uit Zuid-Afrika - gastheer van het WK Voetbal 2010 - dat de in dat land opgegroeide documentairemaker Saskia Vredeveld een ander perspectief wilde bieden.

In Leaving Mandela Park volgt ze (zwarte) kinderen die via kunst aan het leven in de townships willen ontsnappen. We zien een piepjonge rapper, een meisje dat een klassieke balletopleiding doet, een saxofoniste in een blaasorkest en een operazanger.

Het gaat Vredeveld om hun droom, die ze gemeen hebben met leeftijdsgenoten in de slums van Bombay, de getto's van de VS en de favela's van Rio - overal eigenlijk.

Leaving Mandela Park is vooral de moeite waard door het prachtige, lyrische camerawerk van Melle van Essen, die zoals vaak zijn nadrukkelijke stempel achterlaat. In zijn close-ups wordt de hoop van een hele generatie vastgelegd. (HET PAROOL)

Director

Saskia Vredeveld
geboren:    Cape Town, South Africa

FILMOGRAFIE  op datum  (een selectie)

BLACK DYNASTY
(2010)
over de rijke zwarten in Zuid-Afrika,
50 min. Documentaire, VPRO, (scenario, regie, camera),
    
LEAVING MANDELA PARK (2010
Door muziek en dans ontsnappen kinderen uit de  harde realiteit van de townships in Zuid-Afrika
lange documentaire, 16 mm film, IKON, Zeppers Film, Off World (scenario, regie,)

ARME BLANKEN (2009)
in  het Nieuwe Zuid-Afrika
50 minuten documentaire, IKON & Zeppers Film (scenario, regie, camera), première IDFA 09  

NO MORE HEROES (2007)
portret van Nederlandse popfotograaf Kees Tabak
documentaire, 50 min. coproductie Bonanza film & Peacefield Films, NPS-Uur van de Wolf (scenario, regie, productie, camera)  

MEMENTO MORI  (2005)
verbeelding van de menselijk psyche, ism. fotograaf Roger Ballen,
experimentele documentaire, 15 min. 16 mm film, O&O Filmfonds, Peacefield Film Ned. Film Festival, musea Nederland, New York,  Frankrijk, Zuid-Afrika, Canada oa. (scenario, regie, productie)

ZELFPORTRET (2002)
portret van fotograaf  Roger Ballen, en arme blanken in Zuid-Afrika
documentaire, 50 min. , Springbok Film, NPS-Uur van de Wolf, Ned. Film Festival(scenario, regie, productie, camera)

BIJLMER BAJES BLUES (2002)
over de dromen van gedetineerden in de Bijlmer Bajes documentaire, 50 min. Springbok Film, Humanistische Omroep, Ned. Film Festival (scenario, regie, productie, camera)  

OUT OF EDEN (2001)
de renaissance van de Bosjesmannen
documentaire 50 & 70 min. 16 mm film, competitie Joris Ivens Award, IDFA,
Springbok Film, Filmfonds, IKON, Ned. Film Festival (scenario, regie, productie)

DE TREIN NAAR HAVANA (2000)
verhalen van revolutie en liefde - reisverhaal
documentaire, 52 min. Humanistisch Omroep, Pieter van Huystee film productie, IDFA (scenario, regie, camera)

OVER DE GRENS
(1999)
oorlogsveteranen en doodseskaders in Zuid-Afrika
documentaire, 55 min. 16 mm. film, VPRO, Ned. Film Festival, IDFA (scenario, regie)

LITTLE GRONINGEN
(1998)
Nederlandse emigranten in Tasmanie
documentaire, 55 min. IDTV, Stimuleringsfonds, E.O.  (scenario, regie)

KIJK EENS WAT EEN MOOIE WERELD (1997)
zelf portret over een oudergezin
documentaire, 55 min. VPRO (scenario, regie, camera)

HARTSEER LAND

extreemrechts in Zuid-Afrika
documentaire, 50 min. 16 mm film, Cinete Filmproductie, NOS, Filmfonds, IDFA,
bioscoop, buitenlandse filmfestivals, (scenario, regie)

ZWARTE TOEKOMST (1992)
zelfmoord golf door blanken in Zuid-Afrika
experimentele documentaire, 10 min, Cinete Filmproductie, NOS, IDFA, filmfestivals (scenario, regie, montage)

HEIMWEE NAAR ZUID-AFRIKA
(1998)
persoonlijke documentaire over verleden
documentaire, 3 afleveringen, 50 min. VPRO (scenario, regie, camera)

OVERIGE AKTIVITEITEN
adviseur documentaire Mira media,  Ned. Fonds voor de Film
gastcolleges oa. Rietveld Academie, Open Studio, Ned. Film & TV Academie
jurylid voor het Gouden Kalf van de Nederlandse Filmdagen, Utrecht

Trailer
Awards / Festivals

UTRECHT FILM FESTIVAL
nomimated for a GOUDEN KALF, BEST DOCUMENTARY

THEATRICAL RELEASE HOLLAND
15 APRIL 2010, by cinema delicatessen

BELGIAN PREMIERE:
DOCVILLE, INTERNATIONAL DOCUMANTARY FESTIVAL, LEUVEN, BELGIUM // 3 May 2010

INTERNATIONAL SALES:
NPO-SALES

Presskit
( ... )

La Royale Harmonie!

Manu Bonmariage
Intro

Een documentaire film van Manu Bonmariage

in coproductie met RTBF, met steun van Vlaams Audiovisueel Fonds en le Centre du Cinéma et de l'audiovisuel de la Communauté française de Belgique.

Mini-foto voor intro: 
Info

Een film van Luckas Vandertaelen en Pascal Verbeken, in coproductie met RTBF en Canvas, met steun van het Vlaams Audiovisueel Fonds en le Centre du Cinéma et de l'audiovisuel de la Communauté française de Belgique.

1903. Het jaar van ‘Door Arm Vlaanderen’, het klassiek geworden reportageboek van de socialistische journalist Auguste De Winne. ‘Door Arm Vlaanderen’ leest als een helletocht door een stervend Vlaanderen. De bevolking kreunt onder armoede, hongersnood, analfabetisme en uitbuiting. 2009, honderd jaar later. Pascal Verbeken en Luckas Vander Taelen reizen door de Waalse streken – ooit een industrieel eldorado - waarheen honderdduizenden vanuit arm Vlaanderen migreerden. De route loopt dwars door het platteland van Waals-Brabant en volgt verderop de oude industriële as van de Borinage, La Louvière, Charleroi, Seraing en Luik. Het oude België, waarvan het economisch zwaartepunt in Wallonië lag, bestaat niet meer.

Vlaanderen is één van de rijkste, best opgeleide regio’s van Europa geworden. Het is zijn schamele verleden en migratiegeschiedenis vergeten. Voor de Waalse industriële regio’ s waren de voorbije decennia meedogenloos. De grote agglomeraties kampen met de hoogste werkloosheidscijfers van Noord-Europa. Wat is er gebeurd met het beloofde land Wallonië dat ooit de derde industriële macht ter wereld was, een symbool van moderniteit en visionair ondernemerschap?

Credits

MET FRANS BADOT, JULES GHEUDE, MARC EYSKENS, ERIC DEFOORT, FRANÇOIS PERIN, ELIO DI RUPO, MICHEL DAERDEN, JEAN-CLAUDE VAN CAUWENBERGHE,...

SCENARIO, REGIE & CAMERA MANU BONMARIAGE

ORIGINELE MUZIEK & ARRANGEMENTEN MATTHIEU THONON
MONTAGE GEOFFROY LE GRELLE
MIXAGE PETER VAN LAERHOVEN
KLEURCORRECTIES FRANK TEMMERMAN

Director

MANU BONMARIAGE

geboren te Chevron op 29 maart 1941
Master in de communicatiewetenschappen (IHECS)
Cameraman–DOP van diverse filmprojecten: « L’étreinte », « Psychédélissimo », « Il pleut dans ma maison »,  Feuilleton  « Les Galapiats »…
Caméraman-reporter bij de  RTBF sinds 1966
Documentaire-docent  aan het IAD (Louvain-La-Neuve) van 1969  tot 2004
Regisseur (RTBF) en onafhankelijk filmmaker « Azimut Production ».
Gastdocent « Réel et représentation » aan de Université Michel de Montagne van Bordeaux

FILMOGRAFIE
1979 | HAY PO L'DJOU avec les derniers mineurs de Wallonie
Grand Prix de la critique TV 1980
Prix Jeune Talent, Province de Liège
1980| C’ETAIT L’BON TEMPS  avec Steve Houben, Guy Cabay  et les autres

Dans la série UN HOMME, UNE VILLE  (RTBF Liège)
1980 | MEETING POINT avec Jean-Luc Godard
1980 | RUE DE L'AMOUR DES AMIS avec Hugo Pratt
1981 | PARIS POUR LE REVE avec J-M Folon, Michel Legrand et Yves Montand
1981 | PARRIGATO TOKYO avec Julos Beaucarne
1982 | NEW YORK, NEW YORK avec Michel Legrand

Pour le magazine À SUIVRE - C'EST A VOIR (RTBF Bruxelles)

1983 | AVOIR 20 ANS EN PRISON (coproduction CBA)
1983 | DOKTA MEDOKO (moyen métrage au Cameroun 55’)
1983 | APPELEZ-MOI MAITRE (court métrage)
1983 | LA VIE  CONTINUE    Sélection INPUT 1983
1984 | MOSAÏQUE (moyen métrage 52’)


Pour PLANETE DES HOMMES (avec Jean-Paul COLLEYN)

1985 | N'KPITI, LA RANCUNE
 Mention spéciale au Festival de Nyon 1986
1986 | TWI-WARA
1986 | FUNERAILLES MINYANKA
1986 | JOUR DE FETE
1986 | POSSESSION
1990 | BABYLONE   long métrage de fiction pour le cinéma


LONGS METRAGES  (coproduction)

1979 | HAY POL D'JOU    Grand Prix de la critique 1980
1980 | DU BEURRE DANS LES TARTINES (coproduction CBA)
Grand Prix du Festival de NYON 1981
Prix du meilleur FILM SOCIAL
Antenne de Cristal 1981
1983 | J'OSE (coproduction CBA)
Prix du meilleur FILM SOCIAL, Sélection INPUT
1984 | AVOIR 20 ANS EN PRISON
1984 | MALAISES (coproduction WIP)
Sesterce d'argent au festival de NYON 1985
1987 | ALLO POLICE (coproduction CBA)    
Mentions spéciales, jury international et jury œcuménique, NYON 1987
Mention spéciale du jury FILMER A TOUT PRIX  1987
Sélection TREMPLIN, Festival de BRUXELLES 1987
Sélection INPUT 1988
Sélection PRIX ITALIA 1988
Sélection 1ère BIENNALE EUROPEENNE de LYON 1988
Sélection LE DOCUMENTAIRE SE FETE (Montréal) 1988
1992 | LES AMANTS D'ASSISES (coproduction WIP)
Prix spécial du jury PRIX ITALIA 1992
Sélection INPUT 1992 (Baltimore)
Prix SACD pour la meilleure création audiovisuelle 1992
Antenne de Cristal 1992
Joseph Plateau Award : Best Television Film 1991-1992 (Gand)
Prix du Meilleur Documentaire aux 7es Rencontres Européennes de Télévision à REIMS
1993 | THE WILL OF GOD (coproduction CBA)
Festival VUE SUR LES DOCS 1993 (Marseille)
Festival DEI POPOLI 1993 (Florence)
Prix spécial du Jury "VUES D'AFRIQUE" 1994 (Montréal)
1994 | EN QUETE DE BANLIEUE (coproduction Canal +)
Nominé pour le FIPA d'or 1995 (Nice) et pour le PRIX ITALIA
1996 | HAMSA, LA RAGE AU VENTRE
Trois mentions spéciales : Festival VUES SUR LES DOCS 1998
1998 | LES LIONS INDOMPTABLES  (Cameroun Mondial 98)
1999 | AMOURS FOUS
Prix ITHEME 99 du Meilleur Documentaire
1999 | TOUT EN CAMION
2001 | BARIA ET LE GRAND MARIAGE
1er Prix du Jury Jeune Public au Festival VISION DU REEL de NYON 2001
Grand Prix du Meilleur Documentaire au Festival du FILM FRANCOPHONE de NAMUR
2002 | LA TROISIEME GUERRE  MONDIALE (Fourons 2001)
1er numéro pour le magazine « TOUT CA (ne nous rendra pas le Congo) » de la RTBF
2002 | DIVORCE A L’AMIABLE
Sélection INPUT 2003
2003 | LE MAJORDOME
2004 | LE CHOIX DE MINO
2004 | NO CHANCE
Grand prix URTI (Union Radio-Télé  Intern.) Monaco 2004 : Médaille de Bronze
2005 | CHEMIN FAISANT VERS COMPOSTELLE
2005 | STUKJE PARADIJS (Un p’tit coin de paradis)
2006 | Dans la série « Gens d’Europe » (Arte)
Bienvenue chez  « Père Jean » (Belgique)
Bienvenue chez Alex (Allemagne)
Pour le Docu-fiction « La honte de la République » Canal+ France
Tournage des séquences documentaires : « Vies carcérales »

Pour le magazine STRIP-TEASE

1986 | GUSTAVINE ET KHELIFA
1987 | PUTE ET PEINTRE            
1987 | PLES PETITS DES PETITS « DE »
1988 | RIEN NE VA PLUS
1988 | LE BARON
1988 | EMILE
1988 | LA VAISSELLE
1990 | DANCING PALACE    
1991 | LE DIABLE ET LE BON DIEU
1991 | JE T’AIME MOI NON PLUS
1991 | PAS SI FOU
1991 | URGENCES
1992 | PRISONS D’AMOUR
1992 | UNE BELLE HISTOIRE D’AMOUR
1992 | NOBLESSE OBLIGE
1992 | VALEURS SURES
1992 | FANTOME A VENDRE
1993 | NEZ  ROUGES ET GLOBULES BLANCS
1993 | LE PROCEDURIER
1993 | LES FILLES C’EST COMME LES MOBS
1993 | LE COQ ET LES POULETS
1994 | ACTES NOTARIES
1994 | VOYAGE AUX PORTES DE L’ENFER
1994 | UN PAS DE SENATEUR
1995 | PRINCESSE MINA
1995 | MEURTRE AUX CHAMPS   Documentaire de cinéma direct (52’)
1995 | DORES SUR TRANCHE
1995 | SANS LOGIS
1996 | TOUR DE FRANCE
1996 | NOTAIRE ET NOS MERES
1996 | REPAS DE FAMILLE
1996 | LA CIGALE
1996 | AIMEZ-VOUS LES UNS LES AUTRES
1997 | TEL QU’EN LUI-MEME ENFIN
1997 | FEMMES VOILEES
1997 | C’EST GRAVE, DOCTEUR ?
1997 | LE VEAU D’OR
1997 | CELA M’INTERPELLE
1998 | MERCI PATRON
1998 | AMOURS FOUS  Documentaire de cinéma direct (68’)
1999 | ALAIN AU SOLEIL
1999 | ALAIN A L’OMBRE
1999 | ARTIBANO NON E MAFIOSO
1999 | UN BON PROPRIETAIRE
2000 | EN ATTENDANT VAN DAMME
2000 | MARC ET RENE
2000 | LES FILLES DU NORD
2001 | TRIBUNAL DE POLICE
2001 | LE SERMENT D’HYPOCRITE

Trailer
Presskit
( ... )

Arm Wallonië

Luckas Vander Taelen en Pascal Verbeken
Intro

een documentaire film van Luckas Vander Taelen en Pascal Verbeken.

In coproductie met VRT-Canvas en RTBF, met steun van Vlaams Audiovisueel Fonds en le centre du cinéma et de l'audiovisuel de la communauté française de Belgique.

Mini-foto voor intro: 
Info

Een film van Luckas Vandertaelen en Pascal Verbeken, in coproductie met RTBF en Canvas, met steun van het Vlaams Audiovisueel Fonds en le Centre du Cinéma et de l'audiovisuel de la Communauté française de Belgique.

1903. Het jaar van ‘Door Arm Vlaanderen’, het klassiek geworden reportageboek van de socialistische journalist Auguste De Winne. ‘Door Arm Vlaanderen’ leest als een helletocht door een stervend Vlaanderen. De bevolking kreunt onder armoede, hongersnood, analfabetisme en uitbuiting. 2009, honderd jaar later. Pascal Verbeken en Luckas Vander Taelen reizen door de Waalse streken – ooit een industrieel eldorado - waarheen honderdduizenden vanuit arm Vlaanderen migreerden. De route loopt dwars door het platteland van Waals-Brabant en volgt verderop de oude industriële as van de Borinage, La Louvière, Charleroi, Seraing en Luik. Het oude België, waarvan het economisch zwaartepunt in Wallonië lag, bestaat niet meer.

Vlaanderen is één van de rijkste, best opgeleide regio’s van Europa geworden. Het is zijn schamele verleden en migratiegeschiedenis vergeten. Voor de Waalse industriële regio’ s waren de voorbije decennia meedogenloos. De grote agglomeraties kampen met de hoogste werkloosheidscijfers van Noord-Europa. Wat is er gebeurd met het beloofde land Wallonië dat ooit de derde industriële macht ter wereld was, een symbool van moderniteit en visionair ondernemerschap?

Credits

MET Clarine Trossaert,Achille Goethals, Edgar Deroo, Albert Van Damme, Jean Claesen,
de gebroeders Van Landschoot, Florent Leys, Jeanne Vervoort, Jozef Agneessens, Yves Quairiaux,
Alphonse Gobbens, Gaston Durnez, Warre Serrez, Jean-Pierre Gaillez, Evrard Mattheüs,
De gebroeders Cool, Gaston Onkelinx


SCENARIO & REGIE PASCAL VERBEKEN & LUCKAS VANDER TAELEN

CAMERA ERWIN VAN DER STAPPEN
MUZIEK AD COMMINOTTO
MONTAGE JAN DE COSTER, PETER DANIELS
MIXAGE FRANÇOIS FRIPIAT
ONLINE THE FRIDGE.TV
KLEURCORRECTIES REINDER VANKEERBERGEN

Director

Curriculum Vitae Pascal Verbeken
 
Geboren op 1 april 1965 in Gent
Licentiaat Germaanse filologie, Universiteit Gent

1989-1997: free lance-journalist De Gentenaar (stadsnieuws, cultuur), Knack en De Standaard (maatschappelijke onderwerpen, cultuur, in het bijzonder literatuur, grafische vormgeving)

1998: redacteur De Standaard (cultuurredactie)

1999: tot heden: redacteur Humo (dossiers, algemeen maatschappelijke onderwerpen).

2007, april: publicatie van het journalistieke non fictieboek ‘Arm Wallonië’. Een reis door het beloofde land’ (uitg. Meulenhoff-Manteau)

2008, april: 'Arm Wallonië' wint de tweejaarlijkse Brusse-prijs voor het beste journalistieke boek in het Nederlandse taalgebied, toegekend door het Nederlands Fonds voor de Journalistiek. Jury: Lieve Joris (schrijfster), Emile Fallaux (hoofdredacteur Vrij Nederland) en H.M. Van den Brink (schrijver, ex-directeur televisie VPRO).

2008, mei: 'Arm Wallonië' wordt genomineerd op de shortlist van de ABN Amro-prijs voor het beste non-fictieboek.

Referenties ‘Arm Wallonië’ (perscitaten)

‘In ‘Arm Wallonië’ paart Verbeken liefde en fascinatie aan een kritische blik en afkeer van loze retoriek. Het levert voortreffelijk, indringend reportagewerk op over de in het Noorden zo onbekende helft van België. Uitstekend en beeldend geschreven.’ Herman Jacobs in Knack.

‘Het boek komt geen dag te vroeg. Het is geen politiek-communautair traktaat, evenmin een meewarig waar-die-politici-toch-mee-bezig-zijn. In de beste documentaire traditie toont Verbeken een Wallonië dat het nieuwe omarmt, maar er tegelijk soms geen blijf mee weet. Een Wallonië dat het verleden niet verwerkt heeft en daarom gebukt gaat onder taboes, zij het niet die waar het in de Vlaams-nationale retoriek over gaat. (…) Dieper dan dat kom je niet in België. Niet in Vlaanderen, niet in Wallonië. De lectuur van dit boek is een duizelingwekkende ervaring.’ Filip Rogiers in De Morgen.

‘Arm Wallonië is cruciale lectuur voor de nieuwe premier, of die nu een Waal of een Vlaming is. Het boek herinnert eraan dat zowel welvaart als armoede tijdelijk zijn, dat we het ene kunnen bewaren en het andere overwinnen, maar dat we vaak de speelbal zijn van economische krachten. Verbeken herinnert ons aan twee zaken. Dat je de ene dag rijk kunt zijn en de andere dag arm, en omgekeerd. Daarom is solidariteit zo’n cruciaal principe. Ten tweede: dat je de geschiedenis moet kennen als je beslissingen neemt. Dat maakt een mens wijs en nederig.’ Béatrice Delvaux (hoofdredacteur Le Soir) in De Standaard.

‘Arm Wallonië is voor mij een openbaring. Een vlijmscherp boek.’ Viona Westra in Het Vrije Woord (Radio 1)

‘Ik ben met zeer lange tanden aan dit boek begonnen, maar na de eerste bladzijde kon ik het dagenlang niet meer wegleggen. Een absolute openbaring. Ooit doe ik de reis na.’ Annemie Peeters in ‘Wilde Geruchten’ (Radio 1).   

‘Een prachtboek. Relevant, goed geschreven, confronterend, uitdagend.’ Bart De Wilde, Masereelfonds.

‘Een prachtig en machtig interessant boek’ (Jeroen van der Kris, NRC Handelsblad)

‘Een boek als een lied van Jacques Brel: meeslepend, onthutsend.’ Wim Brands in VPRO-boeken (televisie).



Curriculum vitae Luckas Vander Taelen

geboren op 21 januari 1958 in Aalst
historicus, VUB 1980

reportages en documentaires
1984-1987 vaste medewerker aan het RTBF-programma « Strip-Tease », waarvoor ik een vijftiental reportages maakte, waaronder « Martha », een reportage over mijn 93-jarige groottante. Geselecteerd voor het Input-festival in Atlanta in 1987.

1988-1989 journalist bij VTM

1989-1999 onder andere:

« De Laatste Getuigen » documentaire in 5 delen van 50' over overlevenden van de nazikampen.
« Een omweg naar Compostella » documentaire van 130' met Cees Nooteboom in Spanje.
« Budapest Kösönöm » documentaire van 50' over Budapest na de val van de muur van Berlijn
« War between two villages » documentaire van 52' over voetbal in Senegal
« Na de Oorlog »  reeks over landen na een oorlog (Viëtnam, Namibië, Bangladesh,Mozambique)

prijzen
diverse keren genomineerd voor prijs van de TV-kritiek en Gemeentekrediet
prijs gemeentekrediet in 1992
persprijs tv-kritiek in 1989
tweede prijs op Filmfestival in Banff Canada in 1992

Trailer
Presskit
( ... )

Arne Quinze, Creator of Atmosphere

Tim De Keersmaecker
Intro

een documentaire film van Tim De Keersmaecker

(uit de reeks HOGE BOMEN II) in coproductie met Canvas, Riche, Riche
& Riche, met steun van het VAF.

Mini-foto voor intro: 
Info

(uit de reeks HOGE BOMEN II) een film van Tim De Keersmaecker, in coproductie met Canvas, Riche, Riche & Riche, met steun van het VAF.

Arne Quinze blaakt van zelfvertrouwen. Als je hem zijn mening vraagt over onze hoofdstad, zal hij zijn mening graag poneren. Brussel heeft door het politiek wanbeleid, louche bouwpromotoren en slechte architecten veel van haar glans verloren. Vanuit de verschillende disciplines die de ‘Studio Arne Quinze’ beoefent, wil hij een nieuwe wind over de stad laten waaien. Een eerste duidelijk statement was de CITYSCAPE, een eenvoudig maar tegelijk uitdagend kunstwerk, dat tijdelijk verrees op een kale plek aan de kleine ring tussen de Louizapoort en de Naamsepoort. Daarna werd het tijd voor het grote werk. Naast een installatie aan het Vlaams parlement werd Quinze ook geëngageerd voor de volledige herinrichting van de site van het Rijksadministratief Centrum, aan de Brusselse Botanique. Kantoren zullen afgewisseld worden met woonzones en parken, en Quinzes flamboyante architectuur zal onmiskenbaar zijn. Tenminste, als alle bureaucratische euvels en creatieve discussies met de andere partners overwonnen kunnen worden, want dat is in een land als België niet altijd evident.

Tim De Keersmaecker maakte voor Hoge Bomen een zeer sterke film rond Arne Quinze, en volgde zijn helse tempo op de voet. Tim heeft dan ook een bijzondere voeling met dit onderwerp: de designwereld ligt hem na aan het hart, en hij is de geknipte regisseur om persoon en oeuvre van Quinze onder de loep te nemen. Tijdens de draaiperiode waren de verschillende projecten van Quinze amper bij te houden. Bovendien zijn de opdrachtgevers en relaties niet van de minste: de inrichting van de ‘demolition party’ van hotel Monceau in Parijs, tentoonstelling van eigen werk op de designbeurs in Milaan samen met Swarovski, de inrichting van de Louis Vuitton winkel in München, de inrichting van een kunstbar in Keulen, om maar te zwijgen over de grote projecten die nog op stapel staan...

Arne Quinze is dus duidelijk niet voor één gat te vangen. Hij heeft een duidelijke visie op design, kunst en architectuur. In het buitenland heeft hij een torenhoge reputatie, en kan hij de vraag amper bijhouden. Bovendien wordt hij her en der onthaald als een ware ster, terwijl in eigen land zijn opmars vreemd genoeg datzelfde tempo niet haalt.

Dit dwingt ons tot nadenken: hoe is deze West-Vlaamse jongen erin geslaagd om haast uit het niets, zo’n groot design– en kunstimperium uit te bouwen, en te handhaven? Hoe houdt hij dit helse levenstempo vol? Hoe komt het dat hij in het buitenland veel meer waardering vindt dan in eigen land? Is een succes- en talentvol iemand is per definitie megalomaan, verwend en verwaand, en moet met alle macht zo snel mogelijk weer naar de Vlaamse klei gebracht worden? Moeten we dus enige scepsis bewaren? Is het onze Vlaamse obligate bescheidenheid die de kop op steekt? Quinze heeft in het buitenland een ijzersterke reputatie opgebouwd en wordt daarin bijzonder bijgestaan door zijn huidige echtgenote Barbara Becker, ex van de vermaarde tenniskampioen, en zelf actrice en model.

Ze vormen samen een populair mediakoppel en de tabloids volgen hun reilen en zeilen op de voet. Maar met glamour alleen verander je de wereld niet. Heel het mediacircus is slechts een detail vergeleken met de neus voor business en kunst van Barbara Becker. Als geen ander weet ze Arne’ s werk overtuigend aan te prijzen bij haar vele contacten, en hem te introduceren bij de beroemdheden en financiers. Dankzij Barbara, kan Arne vandaag ook Lenny Kravitz tot zijn vriendenkring rekenen.

Die wisselwerking tussen verwondering en scepsis zullen een zeer boeiende film opleveren en bovendien krijgen we een mooi schets van hoe deze jonge Vlaming zijn talent op internationaal niveau laat manifesteren. SELECTED FESTIVALS: DOCVILLE international Documentary Festival, Leuven, Belgium, 2010

Credits

met: ARNE QUINZE, BARBARA BECKER

scenario & regie:

TIM DE KEERSMAECKER

camera:

Renaat Lambeets

Tim De Keersmaecker, Erwin Van Der Stappen, Dave Bruel

Geluid:

Jevon Lambrechts, Jan Vaes

Wouter Frans, Luc Cuveele

montage:

FREDERIC CASTIAU

mixage: Yves De Mey

Press

FOCUS KNACK
Docu 'Hoge Bomen: Arne Quinze, creator of atmosphere'
Dinsdag 29/9, 22.05 - Canvas

Na de heruitzending van het eerste seizoen van 'Hoge Bomen' afgelopen zomer gaat Canvas nu van start met de tweede reeks portretten van opmerkelijke Vlamingen.
De eerste aflevering draait rond designer-kunstenaar Arne Quinze, die maandenlang de jonge reportagemaker Tim De Keersmaecker achter zich aan kreeg.
'Ik had Arne rond 2000 al een paar keer ontmoet in Gent, in de periode dat er een boom aan feestjes was', vertelt hij. 'Hij liep toen al heel hard in de kijker. Je kon zien dat hij een ongelooflijke lefgozer was, en hij heeft z'n ambitie nooit onder stoelen of banken gestoken.'
Door z'n huwelijk met Barbara Becker, de ex van tennisster Boris, stevent Quinze af op wereldroem. Was dit misschien de laatste kans om hem zo intensief te volgen?
Tim De Keersmaecker: Die relatie opent deuren voor Arne, die duidelijk de ambitie heeft om van design naar kunst te evolueren. Het is nu afwachten of hem dat zal lukken en wat dat betreft is deze Hoge Bomen zeker een nuttig tijdsdocument.
Ik heb vooral het fenomeen Arne Quinze willen portretteren, met al zijn plannen voor de toekomst. Over een paar jaar zullen we kunnen zien wat hij gerealiseerd heeft. Alles gaat tegenwoordig zo snel. Van niets wordt in een mum van tijd iets groots gemaakt, en hij heeft door hoe hij op de tijdsgeest moet inspelen.
Canvas liet bij de voorstelling een opmerkelijk fragment zien waarineen vrouw het onderscheid tussende bouwsels van Quinze en z'nwerktafel niet weet te maken,en naar de prijs van die laatste polst. Heeft hij niet geprobeerd dat uit dedocumentaire te weren?
De Keersmaecker: Daar is geen enkel probleem over geweest. Barbara kent die dame al veel langer en vond dat een heel grappige scène. Voor Arne was het aanvankelijk wel confronterend om zichzelf te bekijken, maar dat lijkt me niet onlogisch. Voor Hoge Bomen volgen we telkens iemand intensief over een lange periode, en dan vergeet je na een tijd de camera.
Als documentairemaker ben je nogeen redelijk onbeschreven blad.Vanwaar kunnen we je kennen?
De Keersmaecker: Ik ben een 'bleuke', haast letterlijk uit de schoolbanken geplukt door Manu (Riche; de regisseur en producer van de 'Hoge Bomen'-reeks; nvdr.), vlak nadat ik mijn eindwerk aan het Rits, Die Vögelein schweigen im Walde, had gemaakt. Dat was iets totaal anders dan mijn documentaire over Quinze, veel visueler. Ik ben nog volop op zoek naar mijn stijl, ik weet nog niet goed waar ik thuishoor. Ik noem mezelf ook liever filmmaker. Met Vögelein heb ik trouwens een wildcard van het Vlaams Audiovisueel Fonds gewonnen, en die wil ik nu verzilveren
om een project over psychiatrie te maken.

Director

Mieke Struyve (1979) woont in Brussel.

Documentaires:
• Monseigneur Leonard
Regie auteursdocumentaire, 52min op HD, voor de reeks !Hoge Bomen"
productie: Canvas, OffWorld, Riche&Riche, VAF
• Waregem Koerse, de paardenkoers (2005)
Regie auteursdocumentaire, 52min op Dvcam, voor de reeks !Hoge Bomen"
productie: Canvas, Off World, Vivifilm, Riche&Riche, VAF
• The Blessed House: The Myriam Fuks Story (2004)
Research en productie-assistentie voor de opnames in België,
productie: Periscope Productions/Danaproductions (Israel)
• White King, Red Rubber, Black Death (2002)
Research en productie-assistentie, productie: Periscope Productions/BBC
• Tintin et moi (2002)
Archiefresearch, productie: Periscope Productions
• Opa zit op de stopnaald (2001)
Regie korte documentaire, productie: RITS

Trailer
Awards / Festivals

selected at Docville, Leuven, 2009

Presskit
( ... )
Syndicate content