Released

Ghislain Libart, Boomhakker

Manu Riche
Intro

een documentaire film van Manu Riche

(uit de reeks HOGE BOMEN II) in coproductie met Canvas, Simple Production, met steun van het VAF en le centre du cinéma et de l'audiovisuel de la communauté française de Belgique.

Mini-foto voor intro: 
Info

(uit de reeks HOGE BOMEN II) een film van Manu Riche, in coproductie met Canvas, Simple Production, met steun van het VAF, le centre du cinéma et de l'audiovisuel de la communauté française de Belgique

Deze houthakker uit de Ardennen die hoog mikt met zijn bomen. Hij beoefent ogenschijnlijk een traditioneel, ambachtelijk beroep, maar heeft zijn houthandel uitgebouwd tot een multinationaal bedrijf. Libart exporteert Europese den naar China, laat Franse eik zagen in Egypte en velt dure wengé in Congo en Siërra Leone. Bomen zijn ‘big business’ geworden en dat weet Ghislain Libart als geen ander. De grote bedrijven overal ter wereld kunnen niet zonder hout en dus ook niet zonder hem. Een ongemeen bloeiende business, maar ook de houthandel ontkwam niet aan de wereldwijde crisis: de mondialisering van onze economie, tastbaar gemaakt door een houthakker van bij ons.

Manu Riche ontmoette Ghislain op de luchthaven van Beijing. Hij viel op. De Chinezen noemen hem Buddha. Hij is een forse Ardennees van 56 uit Bastogne. Zijn ouders woonden in een geïsoleerde boerderij op een hoogte buiten de stad. Zij zijn al lang overleden, en de oudste broer heeft de boerderij overgenomen. Ghislain is de tweede, en sinds zijn zestiende houthakker. Hij heeft al in geen 30 jaar niet meer gesproken met zijn broers. Ruzie vroeg ik hem? Neen, was het antwoord. Daar bleef het toen bij.

Het was midden jaren ‘70 dat Ghislain begrepen heeft dat de wereld groter was dan Bastogne. Dennenhout uit de Ardennen was toen niets waard, er moest eik en beuk geveld worden. Ghislain is toen naar Joegoslavië getrokken en heeft de West-Europese meubelmakers eik en beuk verkocht. In de jaren ‘80 was den weer ‘in’, dan is Ghislain naar de Sovjet-Unie getrokken, en heeft vandaag Russisch hout geëxporteerd.

Ghislain praat niet meer over zijn geschiedenis, maar hij weet dat hij niet kan ontkomen aan zijn lot. Zijn vrouw heeft hem laten zitten. 25 jaar getrouwd is genoeg. Met zijn kinderen praat hij ook niet meer. Ze begrijpen hem niet. Ghislain wil geen huis meer met een tuintje.

Ghislain woont nu dan ook in het AC hotel boven de snelweg van Luxemburg naar Aarlen. Gemakkelijk, zegt hij. Altijd open, altijd parkeerplaats en je kunnen er op elk moment van de dag eten. Het is ook makkelijk als de Chinezen komen.. “Zij heeft het huis gehouden, en ik mijn vriendin”. Hier ontvangt hij zijn klanten: Russen, Chinezen,...

 

Credits

met: GHISLAIN LIBaRT

scenario & regie:

MANU RICHE

camera:

Didier Hill-Dérive, Renaat Lambeets

Jean-François Boucher

Geluid:

Dan Van Bever, Luc Cuveele

montage:

MATYAS VERESS

COPRoDuCTEUR DÉlégué: kathleen de béthune

mixage: Yves De Mey

( ... )

Glenn Audenaert, de superflik

Steve Thielemans
Intro

een documentaire film van Steve Thielemans

(uit de reeks HOGE BOMEN II) in coproductie met Canvas, Riche, Riche & Riche
met steun van het VAF.

Mini-foto voor intro: 
Info

(uit de reeks HOGE BOMEN II) een film van Steve Thielemans, in coproductie met Canvas, Riche, Riche & Riche met steun van het VAF.

Glenn Audenaert is de belichaming van de vernieuwde politie: hij is de eerste directeur van de federale gerechtelijke politie Brussel, de flamboyante superflik, maar ook het centrum van het conflict traditie versus vernieuwing. Deze documentaire schetst het portret van deze vaak bekritiseerde en tegelijk moelijke organisatie die hij leidt. Een kijk achter de schermen van de autoriteit van politie en gerecht.

Na de Dutroux-affaire en de vele andere mistoestanden bij de Belgische politiediensten, na de federale regering het besluit

alle politiediensten één te maken, en de federale geïntegreerde politie zag haar levenslicht in 1998.

Vandaag zijn we 11 jaar later, en het lijkt ons het geschikte moment om de werking van het huidige politiesysteem te evalueren. Niet door de grote en kleine dingen die we van de media vernemen, maar van binnenuit.

Glenn Audenaert is de flomboyante directeur van de federale gerechtelijke politie Brussel, en staat aan de top van 640 man sterk korps, dat dag en nacht over onze hoofdstad waakt.
De eerste federale gerechtelijke directeur van de nieuwe geïntegreerde politie heeft dus alles om deze documentaire film te dragen. Via de ‘superflik’ in maatpak kijken we voor de eerste keer achter de schermen van de federale gerechtelijke politie in Brussel.

Audenaert is niet alleen verstandig maar vooral iemand met een visie en kijk op het gerechtelijke politieapparaat, dat volgens hem zoveel mogelijk moet aansluiten op de realiteit van onze maatschappij. Audenaert een geboren communicator is, die zegt waarvoor hij gaat, en soms zelfs meer…

De moderne aanpak en soms flamboyante stijl maken van Glenn Audenaert een sterk en dankbaar personage. Want Audenaert is een doorzetter, die zijn politie kost wat kost tot een professionele en efficiënte organisatie wil hervormen, en bereid is hiervoor desnoods tegen de schenen van het ancien regime te stampen.
Het is dan ook niet toevallig dat Audenaert vaak op de voorgrond komt bij strubbelingen, afrekeningen en schandalen binnen het systeem zelf

Credits

MET: GLENN AUDENAERT, ERIK JACOBS, FRANK DE WITTE, MICHELINE MAISON
SCENARIO & REGIE: STEVE THIELEMANS
CAMERA: RENAAT LAMBEETS, BRUNO PEETERS, JAN MESTDAGH
GELUID: LUC CUVEELE, JEVON LAMBRECHTS, JAN VAES
MONTAGE: JAN DE COSTER
MIXAGE: YVES DE MEY

Director

Regisseur Steve Thielemans kwam ooit zelf als zeventien jarige jongeling onterecht in aanraking met de politie. Hij werd zwaar verhoord, bijna tot bekentenissen gedwongen, en raakte daarbij zijn vertrouwen in het politieapparaat kwijt. Was het hen alleen om macht te doen? Of bestond er toch zoiets als de heldhaftige strijd voor een betere wereld?

Steve Thielemans staat dus enigszins kritisch ten opzichte van zijn hoofdpersonage, en wil via Glenn Audenaert te weten komen of de nieuwe politiecultuur sterk genoeg is om daadwerkelijk een betere wereld de creëren.

Want Audenaert is letterlijk en figuurlijk het scharnier tussen de oude en de nieuwe politiecultuur. Hij is de nieuwe politie, dat zie je aan hem. Zijn stijl, de maatpakken die hij draagt, de openheid waarmee hij zijn organisatie runt. Maar vooral omdat Glenn Audenaert overkomt als een ‘mens’. Een ongewone combinatie.

( ... )

Monseigneur Léonard

Mieke Struyve
Intro

a documentary film by Mieke Struyve

in co-production with VRT-Canvas, Riche, Riche & Riche supported by Flanders Audiovisual Fund

Mini-foto voor intro: 
Info