DESERT HAZE

Sofie Benoot

Info

un film de Sofie Benoot, en co-production avec Zeppers Film & TV, avec le support du Flanders Audiovisual Fund, the Netherlands Filmfund, le Tax Shelter belge et le programme Media de la communauté europeënne

L’Ouest américain. Un monde où la vie humaine semble impossible. Un décor aride et mythique caractérisé par l’absence d’eau. Mais des traces commencent à apparaître et le film devient un curieux portrait de l’Amérique entre présent et passé, mythe et réalité. Astronautes préparant des missions sur Mars, chanteurs de country japonais, archéologues militaires et bien d’autres formes de vie.

Credits

réalisation Sofie Benoot
camera Fairuz
montage Nico Leunen
mixage son Michel Schöpping
ingénieur de son Kwinten Van laethem
assistent-réalisateur Leistbeth De Ceulaer

Press

Indrukwekkende 'Documentaire-Western'
Jan Temmerman (DeMorgen, 16 september 2014)

Interview with Sofie Benoot
at Visions Du Réel (Youtube)

Interview with Sofie Benoot in iTmes (de Auteurs) (Dutch)


De Wereld Morgen
Kwaliteit voor een breder publiek. Dat beoogt ook Desert Haze, het sluitstuk van cineaste Sofie Benoots trilogie over de VS. Na haar cinematografisch verbluffende trips Fronterismo en Blue Meridian trekt ze nu naar het mythische westen van Amerika.

Daar stuit ze op contrasten. Het contrast tussen mythe en realiteit. Tussen heden en verleden, maar ook het contrast tussen wat schijnbaar het grote niets is – een dor landschap zonder water en bomen – en het leven dat er toch is. Een tegenstelling die ook het verhaal is van menselijke aanwezigheid in de Amerikaanse woestijn.

De troost van lege ruimtes
Als buitenstaander legt Benoot de vinger op de Amerikaanse angst voor open ruimte en de ontkenning van sporen die het verleden nalaat. Desert Haze herinnert aan Gretel Ehrlich essay The Solace of Open Spaces over leven in het ruwe, schijnbare troosteloze Wyoming.

Daar lezen we: "We have only to look at the houses we build to see how we build *against* space, the way we drink against pain and loneliness. We fill up space as if it were a pie shell, with things whose opacity further obstructs our ability to see what is already there.”  

In Desert Haze zegt een autochtone Amerikaanse Indiaan dat er leven zit in het landschap. Geesten, het verleden, het geheugen. "It's not empty," klinkt het, "het is niet leeg, je bent nooit alleen out there. Er is iets en er zal altijd iets zijn".

Een andere man wijst ons op de sporen van het verleden in het landschap. Die sporen spreken over de (Oregon) Wagon Trail die westwaarts trok met mensen op zoek naar land, goud of religieuze vrijheid. Hij heeft het over time transparence, doorzichtigheid van de tijd. Het landschap helpt ons om ons in te beelden hoe de mensen vroeger leefden, dachten en droomden.

Bij astronauten op training voor toekomstige Mars-expedities leeft dan weer een angst voor sporen, voor het besmetten van het landschap op Mars. "We moeten uitkijken om niet te vernietigen wat er al is, door onze eigen besmetting te introduceren".

De parallel met het verleden is overduidelijk en wordt onderlijnd door het transport van huizen die in dit dorre, buitenaards ogend landschap worden gedropt. Een landschap dat er altijd al was, net zoals de indianen die via hun verhalen over interactie met uitgestorven dieren een eeuwenlange aanwezigheid kunnen opeisen.

Niet alles is te deleten
De interventie van de immigranten, zoals het 'temmen' van het Westen via prikkeldraad, zou dan weer de relatie tussen mens en omgeving wijzigen. Recentelijk worden dan weer veel sporen gewist in het kader van 'ruimtelijke ordening'. "They erase the imprint of who was here", klinkt het, "ze wissen de sporen van wie hier was".

Maar zoals bij de verwijderde sporen van de concentratiekampen voor Amerikanen van Japanse afkomst die na de aanval op Pearl Harbor werden opgezet in 'The West; "er zijn graden van verwijdering" zegt een onderzoeker. Niet alles laat zich zomaar deleten. Zoals de sporen van militaire testen die leidden tot kanker bij filmicoon John Wayne en 90 andere cast- en crewleden van Dick Powells in 1956 in Utah gedraaide epos The Conqueror.

Dit zijn enkele van de vele interessante onderwerpen die Desert Haze aansnijdt zonder belerend of demagogisch te worden. Zelfs wanneer er gewezen wordt op een parallel tussen de Japanse kampen en de roep na 9/11 voor kampen voor Amerikaanse moslims. "Angst zet mensen aan om andere mensen op te sluiten," is de conclusie..

Verder worden er in Desert Haze ook Japanse countryzangers en archeologen opgevoerd, zonder dat de film een rariteitenkabinet wordt. Het blijft allemaal poëtisch, complex en een tikkeltje magisch.

Het buikgevoel van de documentairemakers

Bij Desert Haze denken we aan de commentaar die documentairemaker Chris Marker schreef bij Le Joli Mai: “de waarheid is misschien niet het doel, maar wel de weg”. Maar ook wat Hubert Sauper zei n.a.v. zijn documentaire Darwin's Nightmare: “Film kan als een radiografie werken. Het laat me toe om jou te zien, maar ook wat in jou zit, en dat interesseert me”.

Net zoals Feel my love is Desert Haze een film die vanuit een buikgevoel gemaakt is. Sofie Benoot en Griet Teck zijn cineastes die hun instincten volgen en op zoek gaan naar ontmoetingen. Ze bezorgen ons als kijker op niet belerende en intuïtieve wijze informatie die een nieuw licht op de dingen werpt. Met een mix van verwondering, fascinatie en empathie.

Lees het hele artikel hier.

Review in Critikat - Switzerland (french)
Comme en écho à cette rétrospective, on pouvait découvrir en compétition le film Desert Haze de Sofie Benoot, qui s’intéresse lui à une autre zone du sud des États-Unis : l’Ouest et son désert. Son étude prend cependant une tout autre forme, moins incarnée : ici prévalent les plans fixes, frontaux, et souvent symétriques. Dans ces cadres, des lieux et des personnes qui nous en donnent leurs propres clés. À travers ces différents regards se reflète de façon subtile toute l’histoire des États-Unis, le désert représentant à la fois la conquête d’un territoire – et étant à ce titre toujours source de fantasmes divers et variés – et l’emprise progressive dont il a pu faire l’objet. C’est aussi une sorte d’enclave où l’on a pu circonscrire l’indésirable – les Japonais vivant aux États-Unis durant la Seconde Guerre mondiale ou les radiations des essais nucléaires. Malgré le caractère quelque peu systématique du film, la densité de son propos et la finesse avec laquelle ils se déploient sont convaincantes.

Director

ABOUT SOFIE BENOOT

Sofie Benoot (born in Bruges, 1985) lives and works in Brussels. She studied documentary filmmaking at Sint-Lukas Brussels University College of Art and Design. Her graduation film project Fronterismo (2007) won the VAF Wild Card Award at the Leuven International Film Festival and has been widely exhibited at international film festivals such as Cinéma du réel (Paris, France), Festival International de cine de la frontera (Juarez, Mexico), Alexandria film festival (VA, US),DocsDf (Mexico D.F, Mexico), Leeds international Film Festival (Leeds, United Kingdom), Torino Film Festival (Torino, Italy), International Women's Film Festival (Dortmund / Cologne, Germany) and art institutions such as Argos and Beursschouwbourg in Brussels. Blue Meridian is her first film project after graduating. It was one of the 13 projects selected for the first edition of FIDlab during FID Marseille 2009 where it won the first award.

Trailer

Awards / Festivals

Official selection Visions du Réel, Nyon, Switzerland 2014 - Feature lenght competition

Special Mention Docville, Leuven, Belgium, 2014

Official selection Film Festival Oostende, Belgium 2014 - Documentary competition

Official selection DokLeipzig, Germany 2014 - Young Directors competition

Official selection Camden IFF, USA 2014 - Young Directors competition

Official selection Escales Documentaires, France 2014 - International competition

Official selection Signes De Nuit, Berlin - Paris 2014 - Documentary competition

Official selection Big Sky Festival, Montana - USA 2014 - Documentary competition

Official selection Cinema Vérité, Tehran, Iran 2014 - Our Universe

Official selection Docpoint, Helsinki, Finland 2014 - Documentary Competition


Pitched at Mipdoc 2011
Pitched at Lisbondocs 2011
Pitched at Fifa 2012

Presskit